چهارشنبه ۳۰ آوریل ۲۰۰۸

گزین گويه اول: موعود قلب ها




هر حوزه اعتقادی، مدلولی است که ذهن آدميان را مشغول به خويش می دارد. حال اين مدلول می تواند خود، مرجعی کامل باشد و يا مدلولی تنها. در اين ميان اعتقاد به منجی هم، مدلولی است که مرجعش احساس نياز به نجات مؤمنان می باشد. اين مرجع و مدلول وقتی کنار يکديگر می نشينند، نيازمند دالی می شوند که از دنيای خيال به عالم محسوس وارد گردد: چنين است که گنبد و گلدسته های جمکران برافراشته می گردد و چيدمان سنگ های ملموس آن برقرار می گردد. آری مهدی غايب از نظر نيز نيازمند ويترينی است که او را يادآور سازد و اين کار به بهانه های اندکی همچون يک خواب نيز امکان پذير است.

0 نظرات: